The Capital of Sweets

Το ταξίδι στη Θεσσαλονίκη έχει πάντα µια απολαυστική αφορµή: τα γλυκά µε ονοµατεπώνυµο, που ορίζουν τον χαρακτήρα της.

Κοσµοπολίτισσα, πληθωρική και πολυπολιτισµική, η Θεσσαλονίκη έχει ενώσει στη γλυκιά της µαρµίτα τη Δύση και την Ανατολή. Μαζί της, ταυτίστηκαν γλυκά µε επιρροές από τη Μέση Ανατολή, τα Βαλκάνια και την Ευρώπη, τα οποία µεταµόρφωσε σε µια µοναδική εκδοχή, που φέρει για πάντα τη δική της σφραγίδα.

Περισσότερο από κάθε άλλη πόλη της Ελλάδας, τιµά το πατροπαράδοτο γλυκό και µόνο εδώ θα δεις τα παλιά ζαχαροπλαστεία να γιγαντώνονται και να εξελίσσονται, αντί να µαραζώνουν. Εδώ, γεννήθηκαν και τα πρώτα µονοθεµατικά, από νέα παιδιά, τα οποία προσφέρουν µια σύγχρονη προσέγγιση στα ονοµαστά της γλυκά, µε υποκαταστήµατα που πλέον έχουν κατακτήσει και την Αθήνα.

Πίσω από το καθένα, το µεράκι και µια παλιά ιστορία. Πενήντα χρόνια πριν, η οικογένεια Τριανταφυλλίδη έφτιαξε µια πρωτότυπη συνταγή: το ροδίνι, ένα αµυγδαλωτό µε καταγωγή από τη Ρόδο. Μέσα στα χρόνια, το ροδίνι, µε την πιο βελούδινη κρέµα ζαχαροπλαστικής, τυλιγµένη σε αµυγδαλένιο ρολάκι, έχει αποκτήσει δεκάδες γεύσεις και εκδοχές. Η οικογένεια Ελενίδη, από την άλλη, κρύβεται πίσω από το τρίγωνο Πανοράµατος. Τη δεκαετία του ’50, ο Γιάννης Ελενίδης βρήκε τον τρόπο να µεταµορφώσει σε φρέσκια µπουκίτσα, που να τρώγεται µε το χέρι, ένα γαλακτοµπούρεκο.

Οικογενειακή υπόθεση είναι και ο διασηµότερος µπεζές της Θεσσαλονίκης, µε το όνοµα «Εµµανουήλ Μπεζές» γραµµένο επάνω σε µαρέγκα. Στο οµώνυµο ζαχαροπλαστείο, ο Αργύρης Χατζηεµµανουήλ κρατά ζωντανή την τέχνη του πατέρα του, δουλεύοντας µε αγνά υλικά τον πιο ελαφρύ και τραγανό µπεζέ της πόλης – σηµείο αναφοράς για γενιές. Το αρµενοβίλ, πάλι, έχει τη δική του ασαφή ιστορία. Κανείς δεν ξέρει πώς ακριβώς γεννήθηκε και κάθε ζαχαροπλαστείο, που το τιµά, το φτιάχνει µε τη δική του συνταγή. Στο βάθος, όµως, πάντα έχουµε να κάνουµε µε ένα υπέροχο semifreddo, πλούσιο σε καραµελωµένο αµύγδαλο. Όσο για τα σιροπιαστά; Ναι, θα τα βρεις παντού στη Μέση Ανατολή. Όχι, όµως, τόσο γενναιόδωρα σιροπιασµένα και ευωδιαστά όσο αυτά της Θεσσαλονίκης.

_____________________________________
TEXT : ELENI PSYHOULI