A PLACE – AN ETERNITY

Στην καρδιά της Πίνδου, εκεί όπου απλώνεται ένα τοπίο αρχέγoνης οµορφιάς, η γη σκηνοθετεί, πρωταγωνιστεί και αφηγείται η ίδια την ιστορία της.

Κρυµµένος σε µια από τις πιο ανέγγιχτες γωνιές της Ελλάδας, προβάλλει ένας τόπος βγαλµένος από τελετουργίες εκατοµµυρίων χρόνων. Βραχώδεις, απόκρηµνες βουνοκορφές εναλλάσσονται µε πυκνά δάση, βαθιές χαράδρες, λίµνες και ποτάµια που ψιθυρίζουν πανάρχαιες µελωδίες. Δεν βγήκε από τη φαντασία του Τόλκιν ούτε από τα Επτά Βασίλεια του «Game of Thrones». Εδώ δεν έχει χόµπιτ, όµως στις σκιές των πλατάνων µπορεί κανείς ακόµη να φανταστεί δεινόσαυρους να ξαποσταίνουν.

Ο Εθνικός Δρυµός Βίκου-Αώου, που απλώνεται από το φαράγγι του Βίκου έως τη χαράδρα του Αώου, µε τους επιβλητικούς ορεινούς όγκους της Τύµφης να υψώνονται ανάµεσα, δεν είναι µόνο ένα παγκόσµιο µνηµείο της φύσης, αλλά το σκηνικό ενός επικού παραµυθιού, γεµάτου αντιθέσεις. Η γη, η πέτρα, τα ορµητικά ποτάµια και τα ρέµατα του Αώου και του Βοϊδοµάτη διηγούνται µια ιστορία ετών, χαραγµένη σε στρώσεις βράχων που θυµίζουν σελίδες αρχαίων χειρογράφων.

Η ευρύτερη περιοχή, ενταγµένη στο Παγκόσµιο Δίκτυο Γεωπάρκων της UNESCO, αποτελεί µια συλλογή γεωλογικών θησαυρών. Φαράγγια µε βάθος που κόβει την ανάσα, αλπικές λίµνες και οροπέδια, σπήλαια και κορυφές µε πετρώµατα, που δηµιουργήθηκαν στο βυθό της θάλασσας και σήµερα υψώνονται πάνω από τα 2.000 µέτρα, περιγράφουν εποχές όπου ο πάγος κυριαρχούσε και χαρίζουν στο τοπίο µια αίσθηση υπερκόσµιας οµορφιάς.

Περπατώντας στα καλοδιατηρηµένα µονοπάτια του δρυµού, αποκαλύπτεται το θαυµαστό έργο που άφησαν πίσω τους οι παγετώνες: η µυθική Δρακόλιµνη της Τύµφης, η µεγαλύτερη αλπική λίµνη σε υψόµετρο 2.050 µ. Δίπλα της, οι θεόρατοι, κάθετοι βράχοι που σχηµατίζουν τους Πύργους της Αστράκας, µοιάζουν να στηρίζουν τον ουρανό, καθώς ορθώνονται προστατευτικά πάνω από το Πάπιγκο.

Δάση από δρυς, πλατάνια, κέδρους και έλατα φιλοξενούν µια εξαιρετική ποικιλία άγριας ζωής, ενώ σπάνια και προστατευόµενα είδη φυτών, όπως οι λευκοί κρίνοι και οι νάρκισσοι, µαζί µε φηµισµένα φαρµακευτικά βότανα, γεµίζουν αλπικά λιβάδια, πλαγιές και σχισµές βράχων, σε έναν κόσµο άγριο αλλά λεπτοδουλεµένο σαν γλυπτό.

Το ορεινό ανάγλυφο στολίζουν πανέµορφα, παραδοσιακά χωριά µε µακρόχρονη ιστορία και ξεχωριστή αρχιτεκτονική. Το Μικρό και το Μεγάλο Πάπιγκο, ο Βίκος και το Μονοδένδρι είναι κάποιοι από τους οικισµούς που γεννήθηκαν από το ίδιο το βουνό – πέτρινοι, λιτοί και µεγαλόπρεποι. Από εκεί, η διαδροµή που ξεκινά από το Μονοδένδρι και οδηγεί προς την Οξιά, µε την πανοραµική θέα στο φαράγγι του Βίκου, καταλήγει στο θαύµα του Πέτρινου Δάσους: µια σειρά εντυπωσιακών ασβεστoλίθων, που απλώνονται µέσα σε ένα δάσος από σφενδάµους και δρύες.

Την αρµονική συνύπαρξη της φύσης µε τον άνθρωπο µαρτυρούν τα πολυάριθµα, πέτρινα γεφύρια που χαρακτηρίζουν τη Βόρεια Πίνδο και την ηπειρώτικη αρχιτεκτονική. Φτιαγµένα κατά τη διάρκεια του 18ου και του 19ου αιώνα, προβάλλουν αγέρωχα στο χρόνο ως αριστοτεχνικά δείγµατα της µαεστρίας των παλιών µαστόρων. Μονότοξα, όπως το φηµισµένο Γεφύρι του Κόκκορου στο Ζαγόρι ή το Γεφύρι της Κόνιτσας στην έξοδο της χαράδρας του Αώου, δίτοξα ή τρίτοξα και πάντα καλοδιατηρηµένα, µοιάζουν να αιωρούνται πάνω από το νερό, απόλυτα εναρµονισµένα µε τη φύση που τα περιβάλλει.

Σε αυτό τον ξεχωριστό ορεινό κόσµο, τα θαύµατα είναι αστείρευτα. Τα σπάνια αλπικά τοπία συνεχίζονται στις κορυφές και τα οροπέδια της Κεντρικής και Νότιας Πίνδου, κι εκεί όπου η Ήπειρος συναντά τη Θεσσαλία βρίσκεται ακόµα ένα εντυπωσιακό γεωλογικό φαινόµενο: η Δρακόλιµνη της Βερλίγκας. Με τους υδάτινους, σχεδόν καλλιγραφικούς µαιάνδρους της, που γεµίζουν και στερεύουν ανάλογα µε την εποχή, µοιάζει µε ζωντανό οργανισµό, που αλλάζει συνεχώς µορφή, µεταµορφώνοντας ριζικά τη φύση γύρω της.

Η άγρια αρµονία των θησαυρών της περιοχής δεν προσφέρει µόνο µια αλησµόνητη ταξιδιωτική εµπειρία, αλλά και µια µετατόπιση: από το σύγχρονο πολιτισµό στον πρωτόγονο, από το ανθρώπινο στο φυσικό, από το τώρα στο πάντα.

________________________________________
ΤΕΧΤ : CHRISTINA KATSANTONI
PHOTOS : KOSTIS AGGELOPOULOS